مشتری بزرگترین سیاره در منظومه شمسی است. قطر آن ۱۴۲.۹۸۴ کیلومتر، بیش از ۱۱ برابر قطر زمین و حدود یک دهم قطر خورشید است. برای پر کردن حجم این سیاره غول پیکر به ۱۰۰۰ عدد سیاره زمین نیاز است.
گانيمد که بزرگترين قمر سیاره ی مشتری به شمار ميرود، با قطري برابر 5270 کيلومتر، بزرگترين قمر منظومه شمسي نيز هست. اين قمر حتي از سياره عطارد نيز بزرگتر است و حجمي سه برابر ماه دارد. اين قمر، تنها قمر منظومه شمسي است که يک ميدان مغناطيسي قدرتمند دارد که احتمالا نشان دهنده وجود يک هسته رسانا از فلز مايع است.
این سیاره که دومین سیاره ی نزدیک به خورشید است و نزدیک ترین سیاره به زمین و داغ ترین سیاره ی منظومه ی شمسی است چون جو[۱] این سیاره مانند یک پتو عمل می کند و از آن جایی که خیلی جو غلیظی دارد گرمایی که از خورشید دریافت می کند را بیشتر در خود نگه می دارد در نتیجه بسیار گرم است. گرم بودن آن به حدی است که تحقیقات جدید نشان می دهد ارتفاعات سیاره زهره با شبنمی از جنس فلزات سنگین پوشیده شده است. دمای سطح سیاره زهره در حالت طبیعی به اندازه ای است که فلز سرب در آن ذوب می شود. این فلزات مذاب تبخیر می شوند و در ارتفاعات سیاره که دما کمتر است به صورت شبنم روی کوهها می نشینند. دانشمندان عقیده دارند براق بودن سطح زهره هم دقیقا به دلیل وجود شبنم همین فلزات سنگین است. |
عطارد
عطارد نزديکترين سياره منظومه شمسی به خورشيد است و از نظر اندازه هشتمين سياره .مدار آن57.910.000km می باشد.
عطارد در افسانه های رومی به نام Hermes يعنی خدای بازرگانی و دزدی و سخنوری معروف بود و در بعضی افسانه های رومی به نام Vulcan يا رب النوع آتش و فلز نيز نام داشت.شايد اين سياره به خاطر اينکه خيلی سريع در آسمان حرکت می کند اين نام را به خود گرفته است.حتی Heraclites يکی از ستاره شناسان رومی باور داشت که عطا رد و ونوس به دور خورشيد می گردند ولی زمين به دور خورشيد نمی گردد.
تا سال 1962 در مورد عطارد به اين صورت فکر می شد که يک روز عطارد با يک سال آن برابر می باشد ، ولی در سال 1965 کشف شد که عطارد در هر 2 سال خودش 3 بار به دور خود می چرخد.
عطارد دارای يک خاصيت مغناطيسی بسيار کمی است که تقريبا 1% خاصيت مغناطيسی زمين است و هيچ قمری ندارد. و با چشمهای غير مسلح نيز قابل رويت می باشد.
اخراج پلوتو از منظومه ی شمسی
یک كره ي توپي با قطر 2306 كيلومتر كه يك پنجم قطر زمين هم نميشود و جرم فقط دو هزارم جرم زمين را يك سياره ميداند؟ پلوتون حتي از هفت ماه منظومهي شمسي و بدتر از همه از ماه زمين هم ريز تر است. منظومهي شمسي اينقدر گستاخانه با اعضاي ريزش برخورد نكردهاست كه با پلوتون. مدار پلوتون با مدار همهي سيارات فرق ميكند. اگر بتوانيم همهي سيارهها را روي يك ميز مرتب بچينيم، پلوتون انگار به فنري وصل شده است كه باعث ميشود بالاتر يا پايينتر از سطح ميز جا بگيرد. مدار پلوتون در صفحهي منظومهي شمسي نيست. يوهان كپلر در قرن شانزدهم گفت كه مدار سيارات بيضي است، اما حقيقت اين است كه مدار هيچ سيارهاي به اندازهي پلوتون بيضي نيست. كپلر در خواب هم نميديد كه روزي سيارهاي كشف شود كه مدارش به قدري بيضي باشد كه عنوان دورترين سيارهي منظومهي شمسي را هر از چندگاهي با نپتون عوض كند. پلوتون وقتي به نزديكترين فاصله اش از خورشيد ميرسد از سيارهي نپتون هم به خورشيد نزديكتر ميشود. بخشي از مدار پلوتون درون مدار نپتون است. مدار پلوتون بيشتر شبيه مدار دنبالهدارهاست تا سيارهها. يعني از 18 بهمن 1357 (7 فوريه 1979) تا 22 بهمن 1377 (11 فوريه 1999) پلوتون درون مدار نپتون بود و نپتون دورترين سياره از خورشيد تلقي ميشد. عنواني كه به نظر ميرسد ديگر هرگز از دست ندهد.
صورت فلکی چیست؟
هر صورت فلکی از تعدادی ستارگان ثابت تشکیل یافته است ، که چگونگی قرار گرفتن هر گروه از آنها نسبت به یکدیگر ، به یک جسم یا حیوان شباهت دارد ، که اسم آن جسم یا جانور را روی آن دسته گذاشته اند ، که گاهی این تشبیه نیز بی مورد است برخی از این اسامی عبارتند از : خرس بزرگ و خرس کوچک «دّب اکبر و دّب اصغر» سوسمار ، دلو ، سرطان به ظاهر همه ی ستارگان تشکیل دهنده ی یک صورت فلکی به یک فاصله از کره ی زمین هستند ، در صورتی که واقعیت غیر از این است ، و امکان دارد برخی از آنها میلیونها سال نوری دورتر از دیگری باشد.نامگذاری صورتهای فلکی پیش از ۳۰۰۰ هزار سال قبل از میلاد توسط عربها ابداع شد و بعد به یونان و روم راه یافت اما سالهای سال همه ی صورتهای فلکی مرزهای مشخص و تعداد معین ستاره ها را نداشتند و در کشورهای مختلف شکل و شمار ستارگان تشکیل دهنده ی آنها با هم فرقهایی داشتند.تــا اینکه به سال ۱۹۳۰ در نتیجه ی کوششهای اتحادیه ی بین المللی ستاره شناسان حدود و مرز و تعداد ستارگان صورتهای فلکی مختلف مشخص شد ، و اسامی هر گروه برای تمام کشورها یکسان شد.در سال ۱۵۰ میلادی «بطلمیوس» ستاره شناس معروف آن زمان ۴۸ صورت فلکی را شناسایی کرد ، اما ستاره شناسان بعدی صورتهای فلکی دیگری بر آنها افزودند و امروزه هشتاد و هشت صورت فلکی در دنیا شناخته شده و مورد قبول همه قرار گرفته است و چون عربها مبتکر نامگذاری صورتهای فلکی هستند ، اغلب نامهای عربی با تغییرات جزیی که در تلفظ آنها داده شده است ، هم اکنون به کار می روند گاهی نیز معنای آنها به زبانهای مختلف مورد استفاده قرار میگیرند
سلام