انواع اینترفیس های روتر شبکه های اینترنتی
اینترفیس ها مسئولیت اتصالات روتر به دنیای خارج را برعهده داشته و می توان آنان را به سه گروه عمده تقسیم نمود :
اینترفیس
های مختص شبکه محلی : با استفاده از اینترفیس های فوق یک روتر می تواند به
محیط انتقال شبکه محلی متصل گردد. اینگونه اینترفیس ها معمولا” نوع خاصی
از اترنت می باشند . در برخی موارد ممکن است از سایر تکنولوژی های LAN نظیر
Token Ring و یا ATM ( برگرفته از Asynchronous Transfer Mode ) نیز
استفاده گردد .
اینترفیس های مختص شبکه WAN : این نوع اینترفیس ها
اتصالات مورد نیاز از طریق یک ارائه دهنده سرویس به یک سایت خاص و یا
اینترنت را فراهم می نمایند . اتصالات فوق ممکن است از نوع سریال و یا هر
تعداد دیگر از اینترفیس های WAN باشند . در زمان استفاده از برخی اینترفیس
های WAN ، به یک دستگاه خارجی نظیر CSU به منظور اتصال روتر به اتصال محلی
ارائه دهنده سرویس نیاز می باشد . در برخی دیگر از اتصالات WAN ، ممکن است
روتر مستقیما” به ارائه دهنده سرویس متصل گردد .
اینترفیس های کنسول و
کمکی : عملکرد پورت های مدیریتی متفاوت از سایر اتصالات است . اتصالات LAN
و WAN ، مسولیت ایجاد اتصالات شبکه ای به منظور ارسال فریم ها را برعهده
دارند ولی پورت های مدیریتی یک اتصال مبتنی بر متن به منظور پیکربندی و
اشکال زدائی روتر را ارائه می نمایند . پورت های کمکی ( auxilliary ) و کنسول (console )
دو نمونه متداول از پورت های مدیریت روتر می باشند . این نوع پورت ها ، از
نوع پورت های سریال غیرهمزمان EIA-232 می باشند که به یک پورت ارتباطی
کامپیوتر متصل می گردند . در چنین مواردی از یک برنامه شبیه ساز ترمینال بر
روی کامپیوتر به منظور ایجاد یک ارتباط مبتنی بر متن با روتر استفاده می
گردد . مدیران شبکه می توانند با استفاده از ارتباط ایجاد شده مدیریت و
پیکربندی دستگاه مورد نظر را انجام دهند .
شکل زیر انواع اتصالات یک روتر را نشان می دهد .
انواع اینترفیس یک روتر
در ادامه با نحوه استفاده از اینترفیس های فوق آشنا خواهیم شد.
پیکربندی روتر با استفاده از پورت های مدیریت
پورت های کنسول و کمکی به منزله پورت های مدیریتی
می باشند که از آنان به منظور مدیریت و پیکربندی روتر استفاده می گردد .
این نوع پورت های سریال غیرهمزمان به عنوان پورت های شبکه ای طراحی نشده
اند . برای پیکریندی اولیه روتر از یکی از پورت های فوق استفاده می گردد .
معمولا” برای پیکریندی اولیه ، استفاده از پورت کنسول توصیه می گردد چراکه
تمامی روترها ممکن است دارای یک پورت کمکی نباشند .
زمانی که روتر برای
اولین مرتبه وارد مدار و یا سرویس می گردد ، با توجه به عدم وجود
پارامترهای پیکربندی شده ، امکان برقراری ارتباط با هیچ شبکه ای وجود
نخواهد داشت . برای پیکربندی و راه اندازی اولیه روتر ، می توان از یک
ترمینال و یا کامپیوتر که به پورت کنسول روتر متصل می گردد، استفاده نمود .
پس از اتصال کامپیوتر به روتر ، می توان با استفاده از دستورات پیکربندی ،
تنظیمات مربوطه را انجام داد . پس از پیکربندی روتر با استفاده از پورت
کنسول و یا کمکی ، زمینه اتصال روتر به شبکه به منظور اشکال زدائی و یا
مانیتورینگ فراهم می گردد.
نحوه اتصال به پورت کنسول روتر
برای اتصال کامپیوتر به پورت کنسول روتر ، به یک کابل
rollover و یک آداپتور RJ-45 to DB-9 نیاز می باشد . روترهای سیسکو به
همراه آداپتورهای مورد نیاز برای اتصال به پورت کنسول ارائه می گردند .
کامپیوتر و یا ترمینال می بایست قادر به حمایت از شبیه سازی ترمینال VT100
باشند. در این رابطه از نرم افزارهای شبیه ساز ترمینال نظیر HyperTerminal
استفاده میگردد .
برای اتصال کامپیوتر به روتر می بایست مراحل زیر را دنبال نمود :
پیکربندی نرم افزار شبیه سازی ترمینال بر روی کامپیوتر ( انتخاب شماره پورت مناسب و … )
اتصال کانکتور RJ-45 کابل rollover به پورت کنسول روتر
اتصال سر دیگر کابل rollover به آداپتور RJ-45 to DB-9
اتصال آداپتور DB-9 به کامپیوتر
شکل زیر نحوه اتصال کامپیوتر به روتر را با استفاده از یک کابل rollover نشان می دهد :
اتصال کامپیوتر به روتر
برای مدیریت و پیکربندی از راه دور روتر ، می توان یک مودم را به پورت کنسول و یا کمکی روتر متصل نمود . شکل زیر نحوه اتصال روتربه یک مودم را نشان می دهد :
ارتباط با روتر از طریق مودم
به منظور
اشکال زدائی روتر، استفاده از پورت کنسول نسبت به پورت کمکی ترجیح داده می
شود . در زمان استفاده از پورت کنسول به صورت پیش فرض پیام های خطاء ،
اشکال زدائی و راه اندازی نمایش داده می شوند. از پورت کنسول در مواردی که
سرویس های شبکه فعال نشده و یا با مشکل مواجه شده اند نیز می توان استفاده
نمود . بنابراین پورت کنسول گزینه ای مناسب برای بازیافت رمز عبور و سایر
مشکلات غیرقابل پیش بینی می باشد .
اتصال اینترفیس های LAN
در اکثر محیط های LAN ، روتر با استفاده از
یک اینترفیس Ethernet و یا Fast Ethernet به شبکه متصل می گردد . در چنین
مواردی روتر همانند یک میزبان است که با شبکه LAN از طریق یک هاب و یا
سوئیچ ارتباط برقرار می نماید . به منظور ایجاد اتصال از یک کابل
straight-through استفاده می گردد . دربرخی موارد، اتصال اترنت روتر
مستقیما”به کامپیوتر و یا روتر دیگری متصل می گردد . در چنین مواردی از یک
کابل Crossover استفاده می گردد .
در صورت عدم استفاده صحیح از اینترفیس ها ، ممکن است روتر و یا سایر تجهیزات شبکه ای با مشکل مواجه گردند .
اتصال اینترفیس های WAN
اتصالات WAN دارای انواع مختلفی بوده و از
تکنولوژی های متفاوتی استفاده می نمایند. سرویس های WAN معمولا” از ارائه
دهندگان سرویس اجاره می گردد .خطوط leased و یا packet-switched نمونه هائی
از انواع متفاوت اتصالات WAN می باشند .
برای هر یک از انواع سرویس های
WAN ، دستگاه مشتری ( اغلب یک روتر است ) به منزله یک DTE ( برگرفته از
data terminal equipment ) رفتار می نماید . پایانه فوق با استفاده از یک
دستگاه DCE ( برگرفته از data circuit-terminating equipment) که معمولا”
یک مودم و یا CSU/DSU ( برگرفته از channel service unit/data service unit
) می باشد به ارائه دهنده سرویس متصل می گردد . از دستگاه فوق برای تبدیل
داده از DTE به یک شکل قابل قبول برای ارائه دهنده سرویس WAN ، استفاده می
گردد .
استفاده از اینترفیس WAN
اینترفیس های سریال ، متداولترین اینترفیس استفاده شده در روتر برای سرویس های WAN می باشند .
منبع: مرجع مقالات برق
سلام